مقايسه دو واكنش متفاوت به دو اتفاق مشابه*

بدون تردید اتفاق کلیدی بازی پرسپولیس و پارس جنوبی جم، خراب شدن ضربه پنالتی تیم میزبان توسط محسن فروزان بود. فروزان که با انگیزه‌های شخصی در پی گلزنی به پرسپولیس بود، در آن شرایط حساس بعد از کسب مجوز از کادرفنی پشت توپ ایستاد و ضربه را از دست داد. به این ترتیب تیمی که می‌توانست در خانه به یک پیروزی حیاتی و شش امتیازی دست بیابد، با ابتکار دروازه‌بان و البته سرمربی‌اش به استقبال شکست رفت. حالا موقعیت پارس در بالای جدول به خطر افتاده. با احتساب دو بازی جام شهدا، آنچه شنبه در جم رقم خورد چهارمین باخت متوالی پارس جنوبی بود و با این شرایط شاید در ادامه راه کار برای تیم شگفتی‌ساز لیگ هفدهم دشوارتر شود. همه این دومینوی وحشت می‌توانست وجود نداشته باشد، شاید اگر بازیکنی دیگر غیر از فروزان پشت توپ می‌ایستاد و آن پنالتی را بدون احساسات كاذب و خصومت شخصی به گل تبديل می‌کرد.

عجیب‌ترین بخش کل این داستان اما مجموعه واکنش‌های مهدی تارتار بود. او که در خلال بازی با درخواست نامتعارف فروزان برای نواختن ضربه موافقت کرد، بعد از مسابقه هم به حمایت تام و تمام از دروازه‌بان ماجراجوی تیمش پرداخت. تارتار در نشست خبری از پنالتی فروزان دفاع کرد و گفت از این تصمیم پشیمان نیست. سرمربی پارس حتی توضیح داد که در آن لحظات یک بازیکن دیگر را درون دروازه قرار داده بود تا پرسپولیس روی ضدحمله احتمالی گل نزند، هرچند معلوم نیست چنین بازیکنی بدون استفاده از دست‌هایش چطور می‌توانست به پارس کمک کند؟! به هر حال تارتار با داعیه عشق به پرسپولیس، نبرد حیاتی برابر این تیم را به فرصتی برای انتقامجویی دروازه‌بان استقلالی تیمش تبدیل کرد تا نهایتا خودش بیشترین آسیب ممکن را ببیند. همه چیز اما همین نیست. در این پنالتی سوخته، نشانه‌های جدی‌تری وجود دارد که کل ساختار و شخصیت مربیگری تارتار را زیر سوال می‌برد.

برگردید به اسفند سال گذشته و روزی که رامین رضاییان و مهدی طارمی پنالتی پرسپولیس برابر سپاهان را به صورت دوضرب و با الگوی «مسی- سوارس» زدند. آن روز صحنه جالبی در ورزشگاه آزادی خلق شد، اما با آنکه ضربه مورد نظر گل شده بود، برانکو ایوانکوویچ در نشست خبری به انتقاد صریح از شاگردانش پرداخت و گفت موافق این کار نبوده است. مربی کروات تاکید کرد ریسک این رفتار بالا بوده و مهم‌تر از آن اینکه رفتار رضاییان و طارمی نسبتی با «بازی جوانمردانه» نداشته است. او روز بعد در تمرینات هم به هر دو بازیکن تذکر جدی داد و البته در پایان همان جلسه تمرینی با تکرار حرف‌های پس از مسابقه، از سپاهانی‌ها دلجويي کرد. حالا این مدل رفتاری را با نوع واکنش تارتار به پنالتی فروزان مقایسه کنید و تازه از یاد نبرید که سرمربی پرسپولیس در جریان تصمیم طارمی و رضاییان نبود و در مقابل عمل انجام شده قرار گرفت، اما تارتار شخصا به فروزان اجازه داد پشت این توپ بایستد. سرمربی جوان پارس جنوبی که این اواخر به شکل عجیبی اسمش به عنوان گزینه بعدی پرسپولیس هم مطرح شده بود، از دل همین مقایسه ساده می‌تواند به فاصله کهکشانی کاراکتر خودش با یک حرفه‌ای تمام‌عیار مثل برانکو پی ببرد و بیهوده برای آینده نزدیکش خواب‌های آنچنانی نبیند!

*همشهري ورزشي